Печуркарски календар

Jovan Stosic September 13, 2018

Ова е календар за собирање на јадливи печурки во Македонија според ЈП „Македонски шуми“. Укажани се народните и научните имиња, како и времето и начинот на нивно собирање.

Слика Народно име Научно име Делови коисе собираат Времена собирање Начинна собирање
  бела тополка Agrocybe cylindracea плодно тело цела година ножици и нож
  буковка Pleurotus ostreatus плодно тело јуни – септември нож
  булка, јајчарка, царска печурка Amanita caesarea плодно тело јули – октомври рачно
  волчјо лепче, зрнеста масловка Suillus granulatus плодно тело јуни – ноември рачно
  голем шампињон Agaricus macrosporus плодно тело јули – ноември рачно
  жолто еже Hydnum repandum плодно тело август – ноември рачно
  зимска пенушарка Flammulina velutipes шапка цела зима нож
  конусна смрчка Morchella conica плодно тело март – мај рачно
  летен вргањ Boletus edulis плодно тело јуни – ноември рачно
  лисичарка Cantharellus cibarius плодно тело јуни – ноември рачно
  меденка, фосфорна печурка Armillaria mellea плодно тело август – ноември ножици и нож
  оловносива пувка Bovista plumbea плодно тело јуни – ноември рачно
  полски шампињон, полска печурка Agaricus campestris плодно тело јули – ноември рачно
  рујница, портокалова млечка Lactarius deliciosus плодно тело јуни – ноември рачно
  самовилско каранфилче Marasmius oreades шапка мај – ноември ножици и нож
  смрчина рујница Lactarius deterrimus плодно тело есен рачно
  смрчка Morchella esculenta плодно тело март – мај рачно
  сончарка, срнска печурка Macrolepiota procera шапка јули – ноември ножици и нож
  црвенкасто еже Hydnum rufescens плодно тело август – ноември рачно
  црна труба Craterellus cornucopioides плодно тело август – ноември ножици и нож
Забелешки
рачно = печурката се собира со завртување на дршката и шапката, и внимателно извлекување за да не се оштети мицелиумот во почвата
ножици и нож = печурката се собира со сечење на горниот дел од дршката или под шапката

 

 

Source: Корисник:Bjankuloski06/Печуркарски календар — Википедија

Russula cyanoxantha

Jovan Stosic September 11, 2018
Russula cyanoxantha
Russula cyanoxantha.JPG
Russula cyanoxantha
Scientific classification
Kingdom: Fungi
Division: Basidiomycota
Class: Agaricomycetes
Order: Russulales
Family: Russulaceae
Genus: Russula
Species: R. cyanoxantha
Binomial name
Russula cyanoxantha
(Schaeff.) Fr.
Russula cyanoxantha
View the Mycomorphbox template that generates the following list

Mycological characteristics
gills on hymenium
cap is flat

or convex
hymenium is adnate
stipe is bare
spore print is white
ecology is mycorrhizal
edibility: choice

Russula cyanoxantha, synonymous with R. xyanoxantha, commonly known as the charcoal burner, is a basidiomycete mushroom, distinguished from most other members of the Russula genus by the fact that its gills do not split, but are soft and flexible. It is one of the most common species of Russula in Europe.

It is an edible mushroom. It was designated “Mushroom of the Year” in 1997 by the German Association of Mycology.

Description

The most salient characteristic is the weak gills, which feel greasy to the touch, are flexible and do not break. The cap is 4–15 cm (1.5–6 in) wide, convex at first and later flattened, and greenish to bright brown (they vary considerably in color). The stipe is pure white, slightly convex underneath, up to 10 cm in height and 1.5–2.5 cm (0.5–1 in) in diameter. The spores are pure white. The stipe will give a green reaction when rubbed with iron salts (Ferrous Sulphate). Most other (but not all) russula species give a salmon reaction. Coupled with the gill flexibility this is a good diagnostic clue to species level.

Distribution and habitat

Russula cyanoxantha grows in slightly acidic, but nutrient-rich soil. Like all Russulas, it is a mycorrhizal fungus. It is found most commonly in beech forests, and often in deciduous or mixed forests, appearing from May to November, with the highest concentration in July to September.

Use

Suitable for many kinds of preparation; the flesh is not as hard as that of many other edible Russulas. It has a mild, nutty taste.

Similar species

The cap of the grey-green Russula Russula grisea is more blue-grey but has violet or green hues with light cream gills. This fungus also grows in mixed forests, particularly under beech, and more rarely in coniferous forests.

Source: Russula cyanoxantha – Wikipedia